Fəxri Uğurlu - "Ana, sənin ərin kimdir?.."
09.04.13

Hekayə

Ana, yenə ağlayırsan?
- Yox, mənim balam, soğan gözümü yandırır.
- Axı bayaq kitab oxuyanda da ağlayırdın…
- Hə, qadan alım, kitabda da soğandan yazılmışdı. Şeir yazmışdılar.
- Nə yazmışdılar?
- Soğan soya-soya ağlayan arvaddan yazmışdılar.
- Ana, soğan şeirdə də acı olur?
- Hə, canım-ciyərim, acı olur… O soğanı da bəri ver görüm…
- Bəs sən niyə acı şeir oxuyursan?

- Acı şeir adama xeyir eləyir. Bax, azarlı adam çoxlu soğan, istiot yesə, canı tərləyər, gözündən yaş gələr, tez sağalar… O bibəri mənə ver görüm…
- Üzün niyə tərlədi, ana, azarlamısan?
- Azarlamışam, mənim balam, çoxdan azarlamışam.
- Bax, Göyçək xala azarlayanda əri ona çoxlu dərman almışdı. Göyçək xala da o dərmanları içdi, içdi… sağaldı. Atam gələndə deyəcəm sənə çoxlu dərman alsın.
- Yox, demə, qadan alım.
- Niyə, pulu çatmaz?
- Pulu çatar ey, dərman tapılmaz.
- Niyə, bəs Göyçək xalanın əri…
- O mənim ərim deyil, canım-ciyərim, o sənin atandı.
- Bəs sənin ərin kimdi?

- Mənim ərim davaya gedib.
- Kimlə dalaşmağa gedib?
- Pis adamlarla.
- Bəs haçan qayıdacaq davadan?
- Daha qayıtmayacaq, mənim balam.
- Niyə, ölüb?
- Yox, ölməyib. Ölsəydi, yenə də ərim olardı.
- Yaralanıb?.. Əsir düşüb?..
- Yox, pis adamlarla dostlaşıb, qalıb onların yanında.

- Bəs sən onu pis adamların yanına niyə buraxdın?
- Onda mən özüm də pis adamların yanındaydım. O da məni pis adamlardan almağa gəlmişdi. Sonra pis adamlara qoşulub məni yaddan çıxartdı, özü də oldu pis adam… İstiot qabını mənə ver görüm…
- Ana, pis adam necə olur?
- Pis adam qorxulu olur, ölü kimi qorxulu olur.
- Pis adam ölü olur?
- Ölü olur, dərdin alım, ölü olur.
- Sənin ərin də pis adam olanda ölüb?
- Ölüb, mənim balam, ölüb.
- Ana, əri ölən arvada nə deyirlər?
- Dul deyirlər, mənim balam, dul.

- Könül xala, Sevil xala da duldu?
- Hə, onlar da duldular.
- Onların da əri onların əri deyil?
- Deyil, mənim balam, deyil… Duzu bəri ver…
- Ana, sənin ərin uzaqda olur?
- Hə, uzaqdadı, çox uzaqdadı.
- Ayrı şəhərdə?
- Yox, elə bizim şəhərdə.
- Atam onu tanıyır?
- Qabaqlar tanıyırdı.

- Atama deyəcəm sənin ərini döysün.
- Yox, demə, gözümün işığı.
- Niyə, qorxursan döyə bilməyə? Atam bilirsən ona neyləyər!..
- Bilirəm, qabaqlar döyüb onu. Dayın da bir yol döymüşdü… Bıçağı mənə ver görüm…
- Yaxşı eləyib döyüblər, o səni niyə atırdı?
- Onda hələ atmamışdı. Atanla dayın onu döyəndən sonra məni atdı, atıb ayrı şəhərə köçdü.
- O şəhərdə pis adamlar olurdu?
- Bilmirəm, tanımıram.
- Bəs demədin o, pis adamlara qoşulub?

- Yadında saxla, mənim balam, kim pis adamdan qorxursa, özü də pis adamdı. Pis adamlar hamısı bir-birinin dostudu.
- Sənin ərin mənim atamın dostudu?
- Dost nədi, dərdin alım, dostdan da artıqdılar. Onlar mənə neyləyiblərsə, bir yerdə eləyiblər, köməkləşib məni cavan yaşımda dul qoyublar. Heç dost dosta belə kömək eləməz. Pəncərəni aç, soğan gözümü çıxartdı…
- Sən ərini çox istəyirdin, ana?
- Mən onu Allah bilirdim, mənim balam.
- Allah necə olur, ana?
- Hamıdan gözəl, hamıdan güclü…

- Bəs onun atama gücü niyə çatmadı?
- Çünki o sənin atanla Allah kimi döyüşmədi.
- Allah yaxşı döyüşür?
- Yaxşı döyüşür, hamıdan yaxşı döyüşür.
- Allah adamı nəylə vurur?
- Özüylə vurur, gözümün işığı, özüylə.
- Bəs sənin ərin niyə Allah kimi döyüşmədi?
- Qorxdu, qadan alım, qorxaq çıxdı. Qorxan adamdan Allah olmaz.
- Niyə, qorxaq adamın gücü olmur?

- Olur, qorxağın da gücü olur. Ancaq ona gücü Allah vermir, şeytan verir.
- Şeytan da güclü olur?
- Hə, güclü olur.
- Gözəl də?
- Yox, gözəl olmur, mənim balam.
- Bəs şeytan kimə oxşayır?
- Pis adamlara, qorxaqlara.
- Qorxaq gözəl olmur, ana?
- Yox, gözümün işığı, qorxaq gözəl olmaz.
- Sənin ərin gözəl deyil?
- Yox, daha gözəl deyil, uçuq daxmaya oxşayır. Bir azdan özü öz başına uçacaq.

- Bəs sənin ərin olanda gözəl deyildi?
- Gözəlidi, Allah kimi gözəlidi.
- Ana, sən Allahı sevirdin?
- Allahı, mənim balam, Allahı sevirdim.
- Allah da səni sevirdi?
- Sevirdi, canım-gözüm, çox sevirdi.
- Sizin toyunuz harda olmuşdu?
- Göydə olmuşdu, mənim balam… O göyü mənə ver görüm…
- Bəs göydən necə düşdünüz?
- Düşmədik, dərdin alım, bizi göydən saldılar.

- Kim saldı sizi göydən?
- Atan, dayın, nənələrin, babaların…
- Ərin də düşdü göydən?
- Hə, o da düşdü.
- Allah göydə qaldı?
- Yox, Allah boğuldu.
- Suda boğuldu?
- Yox, tüstüdə boğuldu. Şeytan ərimin içində ocaq qaladı, Allah da həmən ocağın tüstüsündə boğuldu.
- Öldü?
- Yox, yatdı.
- Allah yatanda nə olur, ana?
- Adam allahsız olur, mənim balam.

- Sən allahsızsan?
- Bilmirəm. Mən Allahı yenə sevirəm, ancaq o məni daha sevmir, boşayıb məni.
- Allah adamı sevməyəndə adam nə olur?
- Yetim olur, mənim balam, dul olur… O sarımsağı yaxına gətir…
- Ana, atamla sənin toyun da göydə olmuşdu?
- Yox, qadan alım, yerdə olmuşdu. Dayının toyu olan saray var ha, bax orda…
- Bəs siz niyə toyunuzu göydə eləmədiniz?
- Sənin atan göydən qorxur, canım-gözüm. Görmürsən balkonumuzdan aşağı baxanda gözü qaralır?
- Bəs siz məni toyunuza niyə aparmamışdız?
- Onda sən hələ dünyada yoxudun, mənim balam, biz səni yer üzünə hələ gətirməmişdik.
- Bəs siz məni hardan gətirmisiz, ana?

- Biz səni göydən salmışıq.
- Göydən?
- Hə. Atan quş vuranda görmüsən?.. Bax, səni də quş kimi vurub göydən salmışıq.
- Mən sizə neyləmişdim?
- Heç nə. Biz sənin uçmağına baxdıq, baxdıq… xoşumuza gəldin, istədik səni gətirib evimizdə saxlayaq. Sən axı göydə üşüyərdin, sənə soyuq olardı… Soyuducunu aç görüm…
- Yalan danışma, quşlar göydə üşümür. Soyuq olanda da isti ölkəyə uçurlar… Mən yenə göyə qayıda bilərəm?
- Qayıdarsan, inşallah, yüz yaşa çatandan sonra sağlıqla qayıdarsan…

- Yüz yaşıma kimi uça bilməyəcəm? Mən indi uçmaq istəyirəm!
- İndi buralar soyuqdu, mənim balam, uçsan, gərək isti yerlərə uçasan. İsti yerin adamları ac olur, çatan kimi səni ovlayıb bişirib yeyəcəklər.
- Mən adamlardan uzaq yerə uçaram.
- İndi adamlardan uzaq bir yer qalmayıb, hər yerə güllə çatır, canım-gözüm… Aşsüzəni mənə ver…
- Ana, sən göydə olanda mən də göydəydim?
- Hə, ikimiz də göydəydik.
- Bəs sən məni göydəki toyuna niyə çağırmadın?
- Ana balasıyla göydə görüşə bilməz, qadan alım, görüşmək istəsələr, gərək yerə düşsünlər. Bax, mən səni görmək istədim, ona görə də göydən yendim…

- Yalan danışma, mənə görə yenməmisən, səni göydən döyə-döyə düşürdüblər!
- Hə, qabaqca döyə-döyə düşürtdülər, sonra səni gördüm, daha göyə qayıtmaq istəmədim. Göydə mənim balam kim olardı?..
- Yalan danışma, sən göydən düşəndə mən yerdə deyildim. Məni siz göydən salmısız – atamla sən. Elə bilirsən bilmirəm?
- Sən göydən özün gəlmisən, mənim balam, atanla mən sənə qəfəs düzəltmişik. Gör səni nə gözəl bəzəmişik! Kimin belə gözəl balası var!..
- Mən qəfəsdə qalmaq istəmirəm, sizin balanız olmaq istəmirəm!
- Atanın da yanında deyərsən, səndən küsər. Biz səni hamıdan çox istəyirik, heç kim səni bizdən artıq istəyə bilməz. Hamı balasını özündən çox istəyir.

- Nənəmlə babam da səni çox istəyir?
- Bəs nə, mən də onların balasıyam axı.
- Yalan deyirsən, istəsəydilər, səni göydən düşürtməzdilər. Siz də məni çox istəmirsiz, məni tutub qəfəsə salmısız.
- Bəs mən səni necə görəydim, üzünə necə baxaydım, mənim balam?.. Ordan bir soğan da ver.
- Yenə ağlayacaqsan?.. Məni görmək istəyirdin, göyə baxaydın, daha niyə vurub yerə salırdınız? Mən atamın quş atmağını görmüşəm. Yazıq quşlar yerə elə pis dəyirdilər, burunlarından qan açılırdı…
- Yox, gözümün işığı, biz səni yerə düşməyə qoymadıq. Sənə torpaqdan isti, yumşaq beşik düzəltdik, elə göydəcə tutduq səni…

- Yalan deyirsən! Bilirəm, o məni vurub göydən salıb, sən də götürüb atmısan öz torbana. Atam bizi ova aparanda da belə eləyirdin.
- Bibər də ver, mənim balam…
- Heç olmasa məni tək tutub gətirəydin, yoxsa atamla hər gün üstümdə dava salırsız.
- Pis işi təkbaşına görmək olmur, qadan alım, yaxşı işə baxma. Bax, mənim ərim məni sevəndə təkcə sevirdi. Elə ki sənin atanla qarşılaşdı, bu ona, o buna qoşuldu, ikisi də məni sevməkdən əl çəkdi…
- Ana, sənin ərin sənin ərin olsaydı, mən yenə sənin balan olardım?
- Yox, mənim balam, onda mən sənə yerdən göyə baxardım.
- Atamın da balası olmazdım?

- Atan da səni tutmaq üçün isti ölkələrə gedərdi… Aralı dur, yanarsan…
- Ana, sənin ərinin də balası var?
- Var, mənim balam, onun da balası var.
- Arvadı da?
- Arvadı da var.
- Gözəldi?
- Yox, qadan alım, eybəcərin biridi, üzünə baxanda adamın ürəyi bulanır.
- Pis adamdı, ona görə?
- Bilmirəm.
- Bəs o niyə eybəcər arvad alıb?
- Eybəcər qız istəyən oğlanı döymürlər.

- Sənin ərin ondan iyrənir?
- Sən mənim torbamda olanda mən atandan iyrənirdim. Boylu qadınlarda belə şey olur. Gözümün qabağına gətirirəm arvadı ondan necə iyrənirmiş…
- Qapı döyülür.
- Atandı, get aç.
- Birdən sənin ərin oldu?
- O bura gəlməz, heç vaxt gəlməz.
- Birdən gəldi?
- Gəlsə də, atanın yanına gələr. Mən onu çoxdandı gözləmirəm.
- Onda mən qapını açmıram.
- Atan qapını qıracaq! Tanımırsan onu?
- Qırar da qırsın. Mən açmayacam!

- Onda mənə bir soğan ver.
- Yenə ağlamaq istəyirsən?.. Soğan qurtardı.
- Bibər ver…
- Bibər də qurtardı.
- Onda get kitabı gətir…

oxuzali.az

Yenililklər
10.02.24
Öz nəğməmlə tək qalmışam indi mən - Höte
08.02.24
Gülnar Səmanın “Sözümüz sözdür-2” kitabı “GlobeEdit” nəşriyyatında çap olunub
01.02.24
Rus poeziyasının Gümüş dövrü - Seçmə şeirlər
01.02.24
Rəşad Səfər - Çığıranlar və çığırmayanlar
29.01.24
“İsveç nəsr antologiyası” ilk dəfə Azərbaycan dilində
29.01.24
Küyülü Nəccari Səid - Olumla ölüm arasında
29.01.24
Qulu Ağsəs haqqında kitab işıq üzü görüb
27.01.24
Natəvana "yaxılan" qara və qırmızı boyalar - Fərid Hüseyn yazır
25.01.24
Mahir N. Qarayev - Qara maskalı qatil
25.01.24
Tanınmış alim Paşa Kərimov vəfat edib
25.01.24
Fərid Hüseyn - Sözümüzü Allaha çatdırana vida
24.01.24
Vaqif Sultanlının “İnsan dənizi” romanı Təbrizdə yayınlandı
16.01.24
"Arşın mal alan" Ankara Dövlət Opera və Balet teatrında nümayiş olunub
16.01.24
Mahir N. Qarayev - Bir dəqiqəlik sükut, yaxud fikirli gördüyüm fikir adamı
16.01.24
Səfər Alışarlı - "Səs" romanı ustalıqla yazılmış əsərdir
16.01.24
Dünyaca məşhur roman Azərbaycan dilində - İlk dəfə
16.01.24
Səlim Babullaoğlu - Düma, Natəvan, xəncər, arxalıq və oyun
14.01.24
Ədəbiyyat İnstitutunda unudulmaz şair Nurəngiz Günə həsr olunmuş tədbir keçirilib
10.01.24
Bu boyda ömrü məhəbbətsiz necə yaşayasan? - Orxan Vəlinin Nahit xanıma məktubları haqqında - Fərid Hüseyn
10.01.24
Bolqarıstanda beynəlxalq festivalda ölkəmizi “Açar” bədii filmi təmsil edəcək
10.01.24
Tanınmış yazıçı, ədəbiyyatşünas Çingiz Hüseynov vəfat edib
10.01.24

"Dünya ədəbiyyatı" dərgisinin "Macarıstan" sayı və "Macar ədəbiyyatı" antologiyası nəşr olunub

26.12.23
Zərdüşt Əlizadə - Qəm-qüssə, kədər şairi
20.12.23
Fərid Hüseyn - Orxan Vəlinin Nahit xanıma məktubları haqqında
18.12.23
İki şair, iki şeir - Mahir N. Qarayev və Sesar Valyexo
18.12.23
Fərid Hüseyn  Bişkekdə Çingiz Aytmatova həsr olunan beynəlxalq forumda iştirak edib
13.12.23
Yun Fossenin Nobel mühazirəsi
11.12.23
2024-cü il üçün Türk dünyasının mədəniyyət paytaxtı Şuşadan Türkmənistanın Anev şəhərinə ötürülüb
11.12.23
Moskvada Əsgər Məmmədovun “Nar dastanı” adlı rəsm sərgisi açılı
11.12.23
Mixail Lermontov - Vəsiyyət    
11.12.23
Tutu Ağayeva - "Gözəgörünməzlər"in görünən və görünməyən tərəfləri
09.12.23
Səlim Babullaoğlu TÜRKSOY tərəfindən təltif olundu
09.12.23
Səlim Babullaoğlu - Allah və vətən aşiqi, böyük şair
09.12.23
Bakıda “Məhmət Akif Ərsoy. Seçmə şeirlər” kitabının təqdimatı olub
05.12.23
Dünya şöhrətli rumın şairəsi Ana Blandiana Bakıya gələcək
05.12.23
Kənan Hacının hekayəsi - Cin qapını bağlayır
05.12.23
Elçin Hüseynbəylinin hekayəsi - Dərs
05.12.23
Yevgeni Rezniçenko - Çağdaş rus poeziyası
30.11.23
Anar Məcidzadə - Canına dərd düşsün, ayrılıq salan
29.11.23
Həmin işıqlı günlər - Cavid Zeynallının yeni hekayəsi
©2012 Avanqard.net Muəllif hüquqları qorunur. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir.