Aliq Nağıoğlu - Məhrəm
07.02.14

Hekayə

    Otaqda ikisi idi. Hərdən ordan-burdan söhbət salsalar da bir-birini yaxşı tanımırdılar. İndi münasib fürsət yaranmışdı.
    -Sən cəbhədə nəçi idin?
    -“Sadko” sürürdüm, pexotaya ərzaq, silah-sursat və başqa şeylər daşıyırdım...
    -Onda sən pexotada qulluq edibsən?
    -Hə də.
    -İdmançı olduğum üçün məni kəşfiyyata yazdılar... İlyarımdı tərxis olmuşam, hələ avaralanıram. Burada mənə həm yaxşıdı, həm də kədərlidi... Eşitmişəm sənin də başın oynuyub. Keçib gedər, bir az səbir elə. Canımızı oda atdıq, ölümlə üz-üzə qaldıq, kişi kimi vuruşduq, bəziləri qırmızı bilet alıb yayındı. İndi lazımsız olmuşuq, lazımsız olmaq üzücüdür...
    -...
    -Niyə susursan? Bəlkə düz danışmıram? A-a, bağışla sənin başın... Gəl sənə öz başıma gələnləri, bura düşməyimin səbəbini danışım... Qəribə işlər olur həyatda...
    -Noolar, danış.
    -Deməli, belə. Bəlkə çəkməyə bir şeyin olar?
    -Mən çəkən deyiləm.
    -Mən də ordudan qayıdandan sonra tərgizmişdim, amma hərdən özümçün mırt eləyirəm. Demək, növbəti kəşfiyyat tapşırığından qayıdarkən çiskində azıb yoldaşlarımdan ayrı düşdüm. Səhərə yaxın dağlarda qatı duman olur. Əlimdə avtomat dilxor halda qalın meşənin içi ilə gedirəm, özüm də bilmirəm hara. Açıq talaya çatanda görürəm ki, bir az aralıda erməni əsgəri vurnuxur. Lap sütülün biri, üst- başı tərtəmiz, yaraşıqlı, boylu-buxunlu, kəsəsi builki molodoy. Qəfil qarşılaşmadan ikimiz də bir-birimizin üzünə baxıb duruxuruq. O, gülümsünüb əlini yelləyir ki, arxayın olum, yəni atmayacaq; hərdən səngərdə də hər iki tərəf belə işarələr edir axı. Şübhəsiz mən də özümə gəlib əlimi tərpədirəm. Sonra ehtiyatla, çəkinə-çəkinə üz-üzə addımlayırıq, avtomatları hərə öz yanına qoyub göy otun üstündə otururuq. O, öz çantasını açır, dəsmal çıxarıb sərir, dədəm gəl, ordan nələr boşaltmır: çörək, şokolad, pendir, suxarı, alma, filyaqasında da erməni konyakı. Əli ilə, sanki göstərir ki, çəkinmə ye. Mən də bir gündür acam, ye ki, yeyəsən, o isə yemir, durub mənə tamaşa edir. Sonra öz veşmeşokumu açıb içindəkiləri təmiz yerə boşaldıram: patronlardan başqa bir şey yoxdur. Kəşfiyyatdan qayıdıb azanın nəyi olar? Ona yaxından diqqətlə baxıram, eynən mənimtək çox cavandır.  O, bizim dili onsuz da bilmir, ona görə soruşuram:
    -“Dığa it oğlu, hardan gəlib çıxmısan, kim səni,- əlimlə torpağı göstərirəm,- bura çağırdı? “ O isə cavabında deyir:
    -“Məcburi gedişdir, əgər imtina etsəydim, özümüzünkülər məni öldürəcəkdi, axı müharibədir”.
    -İtin balasıdır yalan deyən, inanırsan inan, inanmırsan özün bilərsən, hər şeyi başa düşürəm. Həm də beynimdən ani olaraq keçir ki, yəni mən kəşfiyyata gedib gəldikcə ermənicə öyrəndim? Ac olduğundan basıb hər nə varsa, yeyirəm. Erməni əsgəri dəsmalı çırpıb səliqə ilə qatlayıb çantasına qoydu. Qalxıb gedəndə mənə öz dilində dedi:
    -“Mən atmayacağam ha”.
    -Babalar goru, söylədiklərini adım kimi düppədüz başa düşürəm. Odur ki, ürəklə ona deyirəm:
    -”Sən də çəkinib eləmə, getginən, mən əclaf deyiləm”.
    Mən öz dilimizdə, o erməni dilində danışsa da bir-birimizi yaxşı anlayırıq.
    O, gəldiyi səmtə yeriyir, mən geri addımlayıram. Ancaq ürəyim əsir, elə bilirəm məni aldadır, bu saat çönüb kürəyimi alışdıracaq: bu da sənə düşmən çörəyinin duzu. Zorla gedirəm, nəşəli başımda onun məni arxadan gülləbaran eləməsi, mənim qollarımı yana açıb huşsuz yerə sərilməyim canlanır. Bu dəm beynim qızır, gözlərim ayaqlarımın altını görmür, artıq dözə bilmirəm və kəskin şəkildə çönüb avtomat darağını onun kürəyinə boşaldıram. O kinolardakı kimi ağır-ağır yerə gəlir. Çantası çiynindən düşür, yo-ox, əvvəl dəlik-deşik olmuş çantası, sonra da özü yavaş-yavaş yıxılır... Filmlərdə görmüsən də... Nöş çorta getmisən, sən canın heç siqaretin yoxdur? Ciyərim yanır...
    -Öldürdün?
    -Bə nədi. Bura lap zəhləmi töküb, girib-çıxırlar, fısxırdırlar, tüstü iyindən burnumun içi gicişir. Belə yerdə gərək çəkəsən-zəhəri zəhərlə çıxardasan. Hə-ə, harda qaldım?
    -Yıxılan yerdə.
    -Kimin?
    -Erməni əsgərin.
    -Demək, belə, yıxılandan sonra inandım ki, bədbəxt dığa yalan demirmiş, mənə atəş açmayacaqmış. Ona görə nə qədər gec deyil bu lənətə gəlmiş yerdən qaçıb uzaqlaşmaq lazımdı. Ancaq özün-özündən, öz vicdanından hara qaçacaqsan? Bu hadisənin vahiməli xofu məni kabustək izləyir. Sən işə bax, indi sap-sağlam, canlı adam kimi hər gecə yuxuma girir, qapıda durub mənə baxır, eynən sənin kimi. Mən ona:
    -“İtil, cəhənnəm ol”,-deyə acıqlanıram, o isə halını pozmadan gülümsünür. Sonra ermənicə cavab verir, mən dediklərini başa düşürəm, hə deyir:
    -“Mən səndən inciməmişəm ki qardaş!”
    Və gülümsəməkdə davam edir. Mən cinlənib özümdən çıxıram:
    -“Nəyə gəlmisən, mən axı səni öldürdüm?”
    -“Elə belə gəldim, dedim bir az söhbət edək”.
    -“Ay zırrama, axı sən ölübsən?”
    -“Hə-ə, başqaları üçün ölmüşəm, amma səninçün sağam”.
    -“Bəs belə de, gərək məni bağışlayasan, əsəblərim tamam korşalıb, həm də o zaman beynimdən keçdi ki, sizinkilərə etibar yoxdur, ləngisəm, sən məni cəhənnəmə vasil edəcəksən”.
    O isə hələ də uşaqtək sadəlövhcəsinə gülümsünür, yaxına gəlib dəmir çarpayıda oturub deyir:
    -“Unut getsin, mən səndən inciməmişəm ki, bizdə hər şey yaxşıdı”. Demə, “yaxşı” onlarda da elə yaxşıdı. Çıxıb gedir. Dedim bir daha gəlməz, lakin hər gecə gəlməkdə davam edir, biz ordan-burdan danışırıq. Və mən get-gedə belə hərəkətlərimlə hamını bezdirdiyimdən, elə bildilər dəli olmuşam, başım oynayıb, ona görə məni psixiatrik xəstəxanaya gətirdilər. Düz altı aydır burda müalicə alıram. O da gəlməkdə davam edir. Mənə doğma, məhrəm adam kimidir. Özümüzünkülərdən ayırmıram. Tədricən bir çox şeyə öyrəşirlər. Artıq ona öyrəşmişəm. Gecikəndə yerimə qor dolur, bayılıram. Bizim çoxsaylı söhbətlərimizdən hətta kitab yazmaq olar. Lənətə gəlmiş müharibədən kimlərəsə xatirə, kimlərəsə ad-san, kimlərəsə maddi ehtiyac qalır... Necə düşünürsən, müalicə olunuram, dərman qəbul edirəm, günlərin birində, lənət sənə kor şeytan, yəni gecələrin birində, o, yox olsa, mənimlə nə olacaq? Sözün düzü, mən onsuz öz həyatımı təsəvvür edə bilmirəm. Onsuz yaşamaq mənimçün it əzabıdır. Hələ gözləyirəm. Gözləməksə ağırdı. Belə baxanda adam ölümün yoxluğuna inanır. Nə fikrə gedibsən? Yoxsa yatmısan?
    -Yoox, fikirləşirəm.
    -Hə-ə, əgər sirr deyilsə, nə barədə fikirləşirsən?
    -O lənətə gəlmiş va-ar, yoxsa yox?!


Avanqard.net

Yenililklər
02.06.20
Bədirxan Əhmədli - Romantizm: bütün yönləri ilə
02.06.20
Cəlil Cavanşir: "Bəşəri, intellektual ədəbiyyat yaratmaq iddiam yoxdur" - Müsahibə
02.06.20
“Dünya ədəbiyyatı”nın yeni sayı - “Elmi baxış”
02.06.20

Dövlət Rəsm Qalereyası tədbirlərini onlayn formatda davam etdirir

02.06.20
Əlyazmalar İnstitutu: “Müqəddəs zilhiccə bayramları” kitabı nəşr olunub
01.06.20
Adın zirvələrə çoxdan yazılıb...
30.05.20
Səxavət Sahil - Mənəvi qonorar
27.05.20
Kino strukturları Mədəniyyət Nazirliyindən ayrılsın - kino pullarının yeyilməsinin qarşısını almaq yolu...
27.05.20
Elçin İbrahimov - Bir dəfə danışdığımız dil heç zaman unudulmaz!
27.05.20
1918-1920-ci illərdə nəşr edilmiş “Azərbaycan” qəzeti latın qrafikalı əlifbaya transliterasiya olunur
27.05.20
Fəxri Müslüm - Mən ölsəm, içimdən öləcəm
26.05.20
Azərbaycanda Kino Şurası yaradıldı
14.05.20
Qafqaz Albaniyası abidəsi biganəliyin qurbanı olub
14.05.20
“Azərbaycan coğrafi adları ingilis dilində” kitabı nəşrə hazırlanır
14.05.20
Əlyazmaların elektron kitabxanasının yaradılması işi davam etdirilir
12.05.20
Rumıniyalı məşhur şairin kitabı Bakıda nəşr edildi
12.05.20
Dünya ədəbiyyatına dair fundamental əsər
12.05.20
Azərbaycan Milli Ensiklopediyasının 9-cu cildi nəşr edilib
12.05.20
Türkiyədə hər biri 500 illik tarixə sahib iki ədəd "İncil" tapılıb
11.05.20
Mərahim Nəsib - Sinif yoldaşım intihar edəndə sevdiyim qız nişanlandı
11.05.20
Fəxri Müslüm - Söhrab Tahirin əziz xatirəsinə
07.05.20
“Ulduz” jurnalının Məhəmməd Hadiyə həsr edilə xüsusi buraxılışı çap edilib
07.05.20
Fərid Hüseynin miniatür şeirlər kitabı çap olunub
07.05.20
Azad Qaradərilidən yeni ktab: “Qadağan zonası”
07.05.20
Rəbiqədən yeni kitab:“Çətirlərin qiyamı”
13.04.20
SURDO TV internet kanalı fəaliyyətə başladı – VİDEO
10.04.20
Mucru.art fəaliyyətə başladı
27.03.20
Nərimanov irsinin öyrənilməsinə layiqli töhfə
25.03.20
Orxan Mərdan Koronavirusla Mübarizəyə Dəstək Fonduna ianə edib
23.03.20
Muzeyləri onlayn ziyarət etmək imkanı yaradıldı
23.03.20
Milli Kitabxana ölkəmizdə yaranan vəziyyətlə əlaqədar oxuculara onlayn xidmətlərini təklif edir
23.03.20
Antonio Tabukkinin "İzabel üçün. Mandala" romanına ön söz
23.03.20
Məhəmməd İqbal - İlahi eşq və milli düçüncə şairi
23.03.20
Türkiyəli rejissor Xocalı soyqırı haqqında film çəkəcək
21.03.20
Antonio Tabukkinin “İzabel üçün. Mandala” romanı çap edilib
16.03.20
Elmira Axundova - Məmməd Orucun "Oyun havası"
15.03.20
Anar: “Koronavirusa görə yaşlı üzvlərimizin işə gəlməsinə məhdudiyyət qoyulacaq”
15.03.20
Qalib Şəfahətin "Sandıq" romanı çap olunub
14.03.20
Cəlil Cavanşirdən yeni kitab - "Eşq və intihar"
13.03.20
“Tarix və Tale” romanına dünyanın “şəxsiyyət vəsiqəsi” demək olardı, amma…
©2012 Avanqard.net Muəllif hüquqları qorunur. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir.