Kənan Hacının yeni hekayəsi

13.02.17

Avanqard.net Kənan Hacının "İki qadını ayıran pəncərə" hekayəsini təqdim edir.


Bir gün məşum bir qara yel
o bəyaz küçəni yaladı keçdi,
artıq qapının önündə deyildi uşaq…

Xuan Ximenes


Gecənin gec vədəsiydi, sükutdan qulaq tutulurdu. Çevrilib arvadına baxdı, qadın mışıl-mışıl yatırdı. İrəliyə baxdı, burda mənzərə tamam fərqliydi; çiyinləri açıq, uzun ağ paltar geyinmiş qızılı saçlı şahzadə qız ağ atın belində yox, böyründə dayanmışdı. Bu, dayanmaq deyildi, dünyaya meydan oxumaq idi. Belə şahanə duruş ancaq kraliçalara xas ola bilərdi. Kim bilir, bəlkə baxışlarından əzəmət yağan bu gözəl elə kraliçanın özüydü?

Yalı çiyinlərini oxşayan at boynunu qıza tərəf elə əymişdi ki, sanki ərlə arvad şəkil üçün poza verirdilər. Onlar gecənin qaranlığında işıq saçırdılar. Onların şəklini hafizəsinə köçürdü. Sonra qalxıb taxta pəncərənin hər iki tayını açdı. Sərin meh üz-gözünü oxşadı. Gecənin ilk siqaretini yandırdı. Sükut alışqanın şaqqıltısından hürkdü. Dəmir darvazanın böyründə şöngümüş it başını qaldırıb ətrafı dinşədi, bir-iki ağız kal səslə hürdü, sonra narazılıqla mırıldayıb kiridi. Mığmığalar dəcəl uşaqlar kimi sükutun üzünü cızıq-cızıq eləmişdilər. Şahzadənin üzündəki çillər də bəlkə elə nadinc mığmığaların əməliydi. Qızın isti nəfəsindən atın gözləri xumarlanmışdı, axırdı.

Eyvandan ayaq səsləri eşidildi. Ev yiyələrindən kimsə deyəsən subaşına çıxırdı. Başqa yerə qonaq gedəndə gecəni qalmaq onun üçün itin zülmüydü, sanki yerinə qor dolurdu, səhəri dirigözlü açırdı. Amma qalmağa məcbur idi, uzaq yol gəlmişdilər, bura bir dağ kəndiydi. Şəhərə qayıtmaq mümkünsüz idi, dözməliydi. Qızılı saçlı şahzadə bu dözülməz gecəni onun üçün əsl əyləncəyə çevirəcəkdi. Sevindiyindən az qaldı bu səssizlikdə çırtıq çalıb oynasın. Bəs yaxşı, şahzadə onu niyə görmürdü? Pambıq kimi ağ əlləri ilə eləcə atın yalına tumar çəkirdi. Üzünü pəncərənin şüşəsinə söykədi, qızın baxışlarısa naməlum boşluqlarda gəzirdi. Zaman araya qalın bir pərdə çəkmişdi...

Gedən adam pəncəsi üstə yerisə də döşəmənin cırıltısı və sonra da çarpayının səsi onun qayıdıb yatağa girdiyini məlum elədi. Allah eləməmiş, gecənin yarısında həyətə düşmək lazım gəlsə, gərək eyvandan çıxıb getsin. Eyvanda da ev yiyəsinin qayınanası və qızı yatmışdı. Belə məqamlarda utandığından bilmirdi neyləsin. Rayon yerlərində də ayaqyolu həyətin o başında olur, ora gedib çıxanacan da ayağın kol-kosa ilişəcək, it duyuq düşəcək, bir ağız hürəcək, üstəlik, gərək özünlə fənər, o da olmasa, işığı yanan alışqan götürəsən. Uzun pəstahadır. Hamı biləcək ki, sən subaşına çıxırsan. Biabırçılıqdır.

Atın yalına tumar çəkən qız ona o qədər doğma görünürdü ki, sanki o özü nə vaxtsa bu qızın bir parçası olmuşdu və ona elə gəlirdi ki, gözlərindən kədər süzülən gözəl məhz onu axtarır. Çöldəki qaranlıqla yataq otağına hakim olan qaranlıq sanki iç-içə keçmiş, bir vücuda çevrilmişdi. Otağın o biri küncündəki qapalı pərdələrin arasından necəsə özünə yol tapmış işıq şüası çarpayıda mışıl-mışıl yatan qadının üzünə yayılmışdı. Pəncərə önündə dayanmış adam bu doğma üzə uzun-uzadı baxandan sonra nəyisə kəşf etmiş kimi qəfil diksindi və heyrətə gəldi. Yataqdakı qadın sanki çöldəki qızın davamı idi.

Uzun yolun yorğunluğunu canından çıxarmaq üçün yatıb rahatlanmaq istəyirdi. Di gəl, gecənin bir aləmi iki qadının arasında əsir-yesir olmuşdu. Bir ömür boyu başı qadınlardan çox bəlalar çəkmişdi, ilan gülləyə atılan kimi, özü özünü bu atəşin içinə atırdı və hər dəfə də bu atəşdən yanıb külə dönmüş vəziyyətdə çıxırdı. Səməndər quşu misalı, bu küldən yenidən doğulmuş kimi, az sonra yenə də eşq burulğanlarında itib-batırdı. O, sanki bu əzablardan manyakcasına həzz alırdı, qarşılıqlı-qarşılıqsız sevgilərdən ötrü həyatını fəda etməyə, “uf” demədən hər şeydən keçməyə hazır idi. O, sevdiyi qadınların heç birini atmadı, həmişə onu atıb gedirdilər. Dünyaya gəldiyi gündən qadınlar onu atırdılar. O çöldəki qız da bəlkə onu atmış ilk qadın olmuşdu... Çöldəki zamanla içəridəki zaman arasında bir qərinə fərq vardı. Bəlkə də ona görə qız pəncərədən baxan adamı görə bilmirdi, bəlkə də görürdü – ilğım kimi, uzaq gələcəyin xəyalı kimi. Bəlkə də görmürdü, bu görüntü onun təsəvvüründə idi...

Həqiqət heç vaxt sirr saxlamaz, bir gün mütləq danışar. Yataqdakı qadın da həqiqətdən halı idi. Hələ ki, onu atmayan yeganə qadın idi. Ona analıq etmiş qadın da öz ölümüylə onu atmışdı. Həyatının qadınını axtarırdı və düşünürdü ki, o qadını hansısa bir ana doğmayıb. Deməli, ömürlük subay qalacaq, ömrü bir qadından o biri qadına qədərki məsafələrdə keçəcəkdi. Bu qədər qadının nazını çəkməyə, şıltaqlıqlarına dözməyə və hər dəfə labüd olan ayrılıqlara can tablamazdı. Bir vaxt canı təpərdən düşəcəkdi, onun da qayğısına kimsə qalmalıydı. Qocalıq qapını qəfil kəsdirəndə görəcəkdi ki, vaxtilə uğrunda canından və pulundan keçdiyi qadınların heç biri, bircəciyi də yanında deyil. Bəs onda halı necə olacaqdı? Azadlığın dadını bəs deyincə çıxarmışdı, bu azadlıqdan artıq bezmişdi. Kiməsə bağlanmaq, qalan ömrünü kiminləsə bölüşmək istəyirdi. Həyatının qadınını tapmadan öləcəyindən qorxurdu.Hələ ki, cavan idi, amma bu qorxu hiss olunmadan onun canına dolurdu. Bu yaş üçün belə bir qorxu çox tez idi, bu qorxunun vaxtından çox erkən onu haqlamasında da pəncərənin o üzündə dayanmış qızı günahkar sayırdı.

Həyatının qadını hər şeydən xəbərsiz çarpayıda uyuyurdu.

Qız canından qopmuş o varlığı atdığına peşman olmuşdu, ata süvar olub diyarbədiyar gəzir, hər yerdə onu axtarırdı. İndi balasının iyini almış dişi canavar kimi gəlib bu pəncərənin önündə qərar tutmuşdu. Bu hekayəti yazan adamın onun keçirdiyi hissləri qələmə almağa gücü çatmırdı. Özü də yorulmuşdu, başqa adamların hekayətlərini yazmaqdan bezmişdi. Heç nə yaza bilmirdi. Düşünürdü ki, bəlkə elə bu əhvalat da qələmə aldığı sonuncu yazıdır. Ona qalsaydı, günaha batmış qızı dünya durduqca o pəncərənin önündə saxlayardı, onu beləcə, əbədi cəzaya məhkum edərdi. Yunan allahları cızığından çıxanları belə cəzalandırırdılar. O da bu dəmdə yunan allahlarından biri olmaq istədi və sonra öz istəyinə dəli kimi gülüb bir az da ağlına şübhə ilə yanaşmağa başladı.

O qız canından qopmuş o igidi bir də heç vaxt, heç yerdə görməyəcəkdi. Qocalıb əldən-dildən düşüncəyə qədər bu həsrət onu yandırıb-yaxacaq, həyatını cəhənnəm əzabına döndərəcəkdi.

Pəncərədən çəkildi, siqaretin kötüyünü külqabıya basıb söndürdü və çarpayıya uzandı. Qolunu qadının belinə dolayıb özünə sıxdı.

3-6 fevral, 2017-ci il

/Ədəbiyat qəzeti/

Yenililklər
20.11.19
Bəsirə Əzizəli - İstanbullu yazara Bakının verdiyi ilham
20.11.19
Cavanşir Yusiflinin kitabı təqdim olunacaq
20.11.19
III Dərgi Qara dəniz Beynəlxalq sosial elmlər simpoziumu keçirilir
18.11.19
Mübariz Örənin Fransada romanı çıxır
18.11.19
Bakı Slavyan Universitetində yazıçı Şərif Ağayarla görüş keçirilib
14.11.19
Şair Şamxal Rüstəm vəfat edib
13.11.19
Səxavət Sahil: “Tənqidçi mənə deyir ki, istəyirsən sənin romanından yazım?” - MÜSAHİBƏ
13.11.19
Cəlil Məmmədquluzadənin nəslinin davamçıları Bakıya gəlir
13.11.19
"Qanun"dan yeni kitab - Stiv Cobs
13.11.19
Zahid Sarıtorpaqdan yeni romanı çap olunub
11.11.19
Bəsirə Əzizəli - Məhəmməd İqbal və türk sədrəzəmi  Səid Həlim Paşa
09.11.19
Bədrxan Əhmədlinin “Türkçülüyün üçlü formulu. Nəzəri və tarixi aspektləri” kitabının müzakirəsi keçirilib
09.11.19
Bolqarıstanda Cəlil Məmmədquluzadənin “Seçilmiş əsərləri” çap olunub
09.11.19
Qürbətdə kabusa dönüb yuxulara gələn xatirələr
09.11.19
Bəxtiyar Aslanın “Üç əqrəb zamanı” kitabının təqdimatı keçirilib
06.11.19
“Cəlil Məmmədquluzadə 150 il” kitabının təqdimat mərasimi keçirilib
06.11.19
“İçərişəhər”də Dövlət Bayrağı Günü münasibəti ilə dəyirmi masa keçirilib
04.11.19
Bolqarıstanda Nəsiminin “Mənim müqəddəs məbədim” kitabı çap olunub
04.11.19
Elyar Təbrizli - Mirzə Melkumun siyasi fəaliyyəti və düşüncəsi
01.11.19
 Mədəniyyət Nazirliyi ssenari müsabiqəsi elan edib
01.11.19
Cavanşir Yusiflinin yeni kitabı nəşr olunub
01.11.19
Şahbaz Xuduoğlu məşhur əsəri dilimizə çevirdi
31.10.19
Fərid Hüseynin poetik dünyası
31.10.19
"Ulduz" jurnalının oktyabr sayı işı üzü gördü
31.10.19
Aqşin Yeniseyin yeni romanı çap olunub
31.10.19
Vaqif Yusiflinin “Qanadlandıq uçmağa” kitabının imza günü keçirilib
31.10.19
Qalib Şəfahətin iki kitabı işıq üzü gördü
30.10.19
Dr. Məhəmmədrza Batini İsfahani - Fars dili qeyri-məhsuldar dildir
29.10.19
"Qanun"dan iki yeni kitab
29.10.19
Milli Kitabxanada “İsi Məlikzadə. Qatarda” hekayələr toplusunun təqdimatı olub
29.10.19
Gözəl göy gözlərini mən ovum dimdiyimlə
29.10.19

"Poetika.izm" jurnalının yeni sayı çıxıb

29.10.19
Dilçilik İnstitutunun əməkdaşları Türkiyədə beynəlxalq simpoziumda iştirak edib
25.10.19
Naşir Müşfiq Xan: “Kitab şokolad qutusu deyil ki, onu yeri gəldi, gəlmədi hədiyyə edəsən” - SƏNƏT VƏ SÖHBƏT
25.10.19
Instagram poeziyası - Qədim sənətin yeni forması
24.10.19
Ülvi Babasoy - Seymur Baycanın hekayələri daha çox Mopassanvaridir
23.10.19
Səxavət Sahil - Homerə uduzan Hesiod
23.10.19
Nobel mükafatının layiqli sahibləri, yoxsa bəxtləri üzlərinə gülənlər?
23.10.19
Muhsin Kadıoğlu - Kələbək simvolları
23.10.19
“Hədəf”dən 30 000 manatlıq kitab hədiyyəsi
©2012 Avanqard.net Muəllif hüquqları qorunur. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir.