Antonio Ferrara - Çay – Futbol Meydançasıdır IV
31.10.18

Antonio Ferrara 1957-ci ildə Napoli yaxınlığındakı Porticidə doğulub, Novarada yaşayır və işləyir.  Bədii  tədqiqatlar üzrə təhsil almış, yetkinlik yaşına çatmayanlar üçün yaşayış birliyində yeddi il çalışmış, orada balacaların xəyallarına qatılmağı, özünə heç vaxt həddən artıq ciddiliklə yanaşmamağı təlqin etmişdir. Məktəblərdə, kitabxanalarda, mədəni birliklərdə və ətraf evlərdə uşaqlar və böyüklər üçün illyustrasiya və yaradıcı yazı seminarları təşkil edir. Uşaqlar üçün çoxlu sayda kitabların, - Qəlyanaltıya ərəb çörəyi,  Putsillo - centlmenin pişiyi, Mən pis idim, Divarı döyün: kitab həyatınızı xilas edəndə, Bəzi güllər kölgədədir, 80 mil, Heç bircə gün də yox - və digər maraqlı əsərlərin, kitablarına çəkdiyi bir çox orijinal illyustrasiyaların müəllifidir... 






        Harada öyrənsən də, yalnız sevdiyin şəxsdən öyrən
                                                        Y.P.Ekkermann

     
       Sevinc və kədər dolu Tatyanaya



        ÇAY – FUTBOL MEYDANÇASIDIR

        Povest
    
          
      On yeddi

       Qapılara dörd-dörd zərbə  vurmaqla  qızınmağa başladıq, mən topları gah qaytarırdım,  gah da yox, belə ki, zərbələr yoldaşlarımın, komandamızın vurduğu zərbələr idi və hətta buraxsaydım belə, heç nə olmazdı.
      Sonra nəfəsimizi bərpa etmək üçün qaçmağa başladıq, meydançanın ətrafında dayanmadan on dövrə vurduq, kimsə ləngiyəndə məşqçi onun dalınca bağırırdı.
     Qaçışdan sonra bədən hərəkətlərinə keçdik, heç ürəyimcə deyildi, mənə elə gəlirdi ki, bunları eləmək səfeh və mənasız bir işdir.
       Hərəkətləri yerinə yetirərkən  fikrim yayınır, başqa bir şey barəsində  düşünürdüm, həmişə də o sevdiyim qızı, Ainanı düşünürdüm, məni  hamıdan  çox istəyən, hamıdan artıq  sevən, istədiyim qızı, onu nəğmə deyən quşlar və ya ətir saçan güllər olan paltarında  keçib gedən görürdüm və belə düşünəndə həmişə koranın və gitaranın səsi gəlirdi.
       Onun barəsində düşünərkən bədən hərəkətləri  çox pis, nizamsız  alınırdı, əl hərəkətlərinin də hamısını səhv salırdım və həqiqətən də belə idi, çünki görürdüm ki, məşqçi tərs-tərs mənə baxır:
        - Oyan! Gic qoyun! – , deyə o, skamyasından bağırdı və mən bundan sonra bir qədər  daha diqqətli olmağa çalışdım.
        Ancaq bir az sonra yenə yanılmağa başladım, belə ki, bədən hərəkətləri hələ də alınmırdı.
        Məşqçi qalxıb yaxına gəldi, görünürdü ki, qəzəblidir.
        - Başını bir qədər bu tərəfə əy! – deyə bağırdı, bağıranda da sifəti eynən sıxılmış yumruğa bənzəyirdi. Bağıra-bağıra dedi ki, məşqdən sonra yanına gəlim, mənə deməyə iki kəlmə sözü var.
       Mən cavab vermədim, daha da ehtiyatlı olmağa çalışdım və məşqə davam elədim.
       Həvəssiz davam edirdim, sadəcə  eləmək  xatirinə, nə vaxt bitəcəyini də görmürdüm, həm də onun mənə nə demək istəyəcəyindən narahat idim.
 

     
On səkkiz

      Məşqdən sonra qaçaraq məşqçinin yanına cumdum, düşündüm ki, danışmağa birinci özüm başlasam yaxşıdır. Məşqçiyə onun özünün yaxşı anladığı, mənim düşündüyüm şeyləri deyə bilərdim. Ona görə də,  beləcə, ona hər şeyi danışdım, daş pilləkənləri olan ev barədə, Ainanın ora apardığı, oradakı o bir nəfər barədə. Ona özüm haqqında, Aina haqqında, əvvəl-axır oğurlayacağım bıçaq barədə danışdım.
       - Get yuyun, - o dedi, - özü də, daha bəsdir.
     Duşdan qayıdandan sonra məşqçi mənə başqa heç nə demədi, bizi dairəvi oturdub,
qarşıdakı ən vacib,  çempionluq uğrunda oyunumuzla bağlı son strategiyalarını açıqladı, bir neçə kəlməlik qısa söhbət etdi. Dedi ki, hər kəs bütün yoldaşlarını düşünməlidir, birlikdə hər şey edə bilərik, dedi ki heç kim təkbaşına heç nə edə bilməz. Məşqçi bizə anladırdı ki, hamımızın qayğısına qalır, mən də onun qayğısına qalırdım, özü də necə, ancaq bunu düzgün-doğru söyləyə bilmirdim.
     
Və danışanda da bəzi sözləri yaxşı anlamırdın, çünki hər dəfə elə hey masaj edən Paki gəlib geçir, hər gəlib keçəndə də elə səs çıxarırdı ki, deyərdin göy guruldayır.
      S
onra məşqçi dedi:  bu günə bəs edər, evə gedin uşaqlar, - evə, çünki  sabah oyunumuz var, - biz də getdik və evə gedərkən hamımız birlikdə yaşıl jalüzlü evin qarşısından keçdik, bu dəfə musiqi artıq başlamışdı və pəncərədən qəlbən hiss etdiyin təbil səsi gəlirdi, koranın da, gitaranın da səsi sənə eyni zamanda həm sevinc, həm də kədər gətirirdi. Musiqi xoşuma gəlirdi, xüsusilə də kora, çünki bir dəfə Çaka demişdi ki, onu inək dərisi çəkilmiş yarı balqabaqdan hazırlayırdılar və onu yalnız  Calilər (7) ifa edə bilir, onlara mənim kimi, xalq arasında hekayətlər söyləyən  Qrioz (8) da deyirlər.
       Musiqi bitdi və biz evə döndük, kartonun üzərində uzanmışkən həmin gecə yuxum gəlmirdi, çünki düşünürdüm ki, sabah oyunumuz var, bir də ona görə ki, düşünürdüm bəlkə özüm və Aina barəsində məşqçiyə danışdıqlarımla səhv etmişəm o, hətta istəsəydi belə, bizə nə edə bilərdi ki...
      
       
        On doqquz

        Sonra oyun günü yetişdi və hamımız bir qədər həyəcanlə meydana çıxdıq. Ancaq bu dəfə Çaka qapımın arxasında idi, iki dostu da, biri gitara, digəri isə kora ilə birlikdə onunla gəlmişdi və Çakanın bircə işarəsi ilə üçü də birdən çalmağa başlayırdı və mən düşündüm ki, biz həmin gün uduza bilmərik, çünki onlar bizə enerji verirdilər, hamısı da musiqi ilə birlikdə
mənim ürəyimin ritmində addımlayırdı. Bu gün tora heç bir top, beynimə də heç bir pis fikir girməməlidir. Anlayırdım ki, həmin  gün artıq heç nə keçmirdi, heç bir zərbə, heç bir yayınma.
    İçində anamın şəkli olan kitabımı qapımın torunda, bir küncdə yerləşdirdim, ancaq bu dəfə kitabın üstünə bir daş qoydum, beləcə,  əgər külək qalxsaydı, kitab açılmaz, anamın şəkli də uçub getməzdi, sonra oyun başladı.
        Hücuma biz başladıq, onlar da hamısı müdafiədə idi.
        Kəllə-kəlləyə hücuma keçmişdik.
        Bizimlə belə zarafat olmaz.
       Tabo hansısa bir məqamda irəli sıçrayıb, tullandı, başı ilə zərbə endirərək qol vurdu, indi biz udurduq. Onlar da oyunun sonuna qədər vura bilmədilər.
     
Qol vurmaq üçün bizi  meydanın hər tərəfindən sınayırdılar, hər istiqamətdə, hər küncdən, ancaq buna heç kim nail olmadı, çünki həmin gün mən bütüb zərbələri dəf edirdim. Və oyun qurtaranda, biz qalib gələndə yoldaşlarımın hamısı məni qucaqlayıb deyirdi - əhsən Kato, mən də gülürdüm, düşünürdüm ki, bəlkə də bir gün məşhur qapıçı oldum və gözlərimlə Ainanı axtarır, ancaq görmürdüm, sonra daha  heç nə düşünmürdüm, çünki Paki keçib gedərək tozu-torpağı atəşə tuturdu və onun bu musiqisi ağlı çaşmış görünən cembenin səsinə, gitaranın sədası ilə həmahəng olan koranın səsinə qarışırdı, indi uzaqdan mənə öpüş göndərən Ainanı görürdüm və onun gözlərindən oxuyurdum ki, həyat gözəldir, mən uğurlu insanam və görürdüm ki, daş pilləkənin kəlləsində indi artıq heç kim yoxdur, çünki məşqçi şübhəsiz ki, bu barədə tədbir görmüşdü, ancaq bunu necə etmişdi, - bilmirəm. 
       Aina əlimdən tutdu, bayram etmək üçün çayın sahilinə getdik, Tabo da öz çiyin çantası ilə bizimlə gəldi və o tozluqda onların izləri mənim izlərimə qarışırdı. Məşqçi də uzaqdan gülərək bizi salamlayır, çayın səsindən anlaşılmayan nələrsə qışqırırdı.


          İyirmi

        Tabo qumun üstündə yanımızda əyləşib, bir siqaret yandırdı. Mən xoşbəxt idim,  ona dedim ki, heç şübhə yoxdur  ki, o, məşhurlaşır, əvvəl-axır o, başdan-ayağa mərmərdən, hətta yağışın altında belə palçığa çevrilməyəcək, günəşin də quruda bilməyəcəyi, canlı görünən  bir heykəl düzəldəcəkdi.
        Tabo gülümsəyib başı ilə yox dedi, yox, sonra da dedi ki, canlı görünən şeylər düzəltmək istəmir, gördüyü yox, bildiyi şeyləri düzəldir, çünki görünən bir şey hələ azdır, təsvir olunan şey önəmlidir.  Mən də bunu eşitməkdən razı idim, ancaq nə deyəcəyimi bilmirdim, çünki Tabo bütün doğru sözləri söyləmişdi.
      Mən Ainanı bərk-bərk qucaqladım və düşündüm, indi ki, oxumağı öyrənmişəm dünyadakı bütün kitabları oxumaq, sözlərin arxasında gizli qalan bütün güclü insanları tanımaq istəyirəm və birdən  məni millimizin qapısında dayanmaq, bütün oyunlarda iştirak etmək üçün Aina ilə birlikdə dünyanı dolaşmaq arzusu bürüdü, çünki onunla dünyanı gəzmək və sevişmək istəyirdim.
      Çaya baxdım, o, tünd yaşıl rəngdə enli bir zolaq idi,  əsil futbol meydançasına bənzəyirdi.
     Sonra Tabo ocaq qaladı, çantasından manqo, papaya və qreypfrut çıxartdı, Aina içməyə tamarinda gətirdi, daha sonra yavaş-yavaş Çaka və iki dostu təbillə, kora və gitara ilə gəldilər və Çaka mənə dedi ki, məşqçi bir qədər əvvəl ona tapşırıb mənə desin ki, həmin o daş pilləkən məsələsi qaydasındadır və mən düşündüm ki, bunu artıq anlamışam.
    Çaka və dostları dərhal çalmağa başladılar, qalanmış ocağın yanında musiqi ürək açır, adamı ağladırdı, özü də bu musiqi elə güclü, elə möhtəşəm idi kİ, hətta Dakarda belə eşidilirdi. 

_______________________________________
(7) Qərbi Afrikada el sənətçisi, aşıq
(8) Cali ilə eyni mənada

SON



  İtalyan dilindən
  tərcümə edən
  Cəmşid Cəmşidov

Yenililklər
27.03.20
Nərimanov irsinin öyrənilməsinə layiqli töhfə
25.03.20
Orxan Mərdan Koronavirusla Mübarizəyə Dəstək Fonduna ianə edib
23.03.20
Muzeyləri onlayn ziyarət etmək imkanı yaradıldı
23.03.20
Milli Kitabxana ölkəmizdə yaranan vəziyyətlə əlaqədar oxuculara onlayn xidmətlərini təklif edir
23.03.20
Antonio Tabukkinin "İzabel üçün. Mandala" romanına ön söz
23.03.20
Məhəmməd İqbal - İlahi eşq və milli düçüncə şairi
23.03.20
Türkiyəli rejissor Xocalı soyqırı haqqında film çəkəcək
21.03.20
Antonio Tabukkinin “İzabel üçün. Mandala” romanı çap edilib
16.03.20
Elmira Axundova - Məmməd Orucun "Oyun havası"
15.03.20
Anar: “Koronavirusa görə yaşlı üzvlərimizin işə gəlməsinə məhdudiyyət qoyulacaq”
15.03.20
Qalib Şəfahətin "Sandıq" romanı çap olunub
14.03.20
Cəlil Cavanşirdən yeni kitab - "Eşq və intihar"
13.03.20
“Tarix və Tale” romanına dünyanın “şəxsiyyət vəsiqəsi” demək olardı, amma…
12.03.20
“Wall Street”də Nigar Əliyeva tərəfindən açılmış “America IDream” şirkəti
12.03.20
İçərişəhərdə keçirilməsi nəzərdə tutulan Novruz tədbirləri ləğv edilib
12.03.20
Xalq yazıçısı səfir təyin edildi
11.03.20
Fevralda ən çox satılan Azərbaycan ədəbiyyatının siyahısı
11.03.20

İstanbulda qədim və nadir Azərbaycan xalçalarının sərgisi açılacaq

11.03.20
“Avroviziya-2020"-də Azərbaycan təmsilçisinin mahnı və klipi təqdim edilib
10.03.20
Səxavət Sahilin “İsanın qadını” romanı 2-ci dəfə nəşr olundu
08.03.20
Müşfiq Şükürlü - Anaravirus
08.03.20
Təranə Vahid - Xırda bəhanələr
06.03.20
Yazıçı Xanəmir Telmanoğlunun yeni kitabı çap olunub
06.03.20
Balaca əclafın sayəsində keçmişinə boylanan qəhrəman - Cəlil Cavanşirin romanı haqda
06.03.20
200 min manat büdcəsi olan “Ədəbiyyat qəzeti nə üçün 15-20 manat qonorar verməlidir?
06.03.20
“Ustad” jurnalının 34-cü sayı nəşr olunub
06.03.20
Səxavət Sahil - Təmənnasız yazmaq
05.03.20
Misirdə yeni mumiyalar məskəni aşkar edilib
05.03.20
Səməd Mənsurun əsərlərindən ibarət toplu çapdan çıxıb
05.03.20
Vasif Əlihüseyn - Darıxmağın beşiyidi bu şəhər 
05.03.20
“İmadəddin Nəsimi - tədqiqlər, məqalələr, məruzələr” kitabı nəşr olunub
04.03.20
Şərif Ağayar - Cana yaxın hekayələr
04.03.20
Qismət Rüstəmov - "Təki başqa ölkədə kitabım çıxsın” düşüncəsi çox primitiv düşüncədir
03.03.20
Rəhman Bədəlov: "Zərdabi və onun “Əkinçi” qəzeti bizim hər şeyimizdir." - VİDEO
03.03.20
Yazıçılara rəhminiz gəlsin - Çingiz Abdullayev yazır
03.03.20
“Suğra və oğulları” filmi bu il kinosevərlərə təqdim olunacaq
03.03.20
Mirzə Baxış Nadimin şeirlər toplusunun ikinci kitabı çapdan çıxıb
03.03.20
Professor Asif Hacıyevin yeni monoqrafiyası çapdan çıxıb
03.03.20
Xaricdə təhsil alan azərbaycanlı: "Ankaranı sevdik, bağlandıq, ikinci vətənimiz oldu" - MÜSAHİBƏ
03.03.20
Hacı Zeynalabdin Tağıyevin “İçərişəhər” metrostansiyası qarşısındakı heykəli belə olacaq - VİDEO
©2012 Avanqard.net Muəllif hüquqları qorunur. Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir.